Shloka 12
धृतराष्ट्रस्य संजयप्रश्नः
Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry to Saṃjaya on Strategic Comparisons
यथा श्रुतं ते वदतो महात्मनो मधुप्रवीरस्य वच: समाहितम् | तथैव वाच्यं भवता हि मद्वच: समागतेषु क्षितिपेषु सर्वश:,“संजय! मधुवंशके प्रमुख वीर महात्मा श्रीकृष्णने एकाग्रचित्त होकर जो बात कही है और तुमने इसे जैसा सुना है, वह सब ज्यों-का-त्यों सुना देना। फिर समस्त समागत भूपालोंकी मण्डलीमें मेरी यह बात कहना--
yathā śrutaṃ te vadato mahātmano madhupravīrasya vacaḥ samāhitam | tathaiva vācyaṃ bhavatā hi madvacaḥ samāgateṣu kṣitipeṣu sarvaśaḥ |
سنجے! مدھو وَنش کے سرکردہ سورما، مہاتما شری کرشن نے یکسوئی کے ساتھ جو بات کہی ہے، تم نے جیسا سنا ہے ویسا ہی لفظ بہ لفظ کہنا۔ اور جو سب بادشاہ جمع ہیں، ان کی پوری مجلس میں بھی میرا یہ پیغام ہر جگہ پہنچا دینا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes faithful, unbiased transmission of speech—reporting exactly what was heard, especially in matters of statecraft where truthfulness and precision shape ethical and political outcomes.
Sañjaya frames an instruction to a messenger: Kṛṣṇa’s carefully spoken words must be repeated verbatim, and an additional message from the speaker is to be announced before the gathered kings, reflecting the tense diplomatic setting before war.