Shloka 2
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सनत्युजात उवाच यतो न वेदा मनसा सहैन- मनुप्रविशन्ति ततो5थमौनम् । यत्रोत्थितो वेदशब्दस्तथायं स तन्मयत्वेन विभाति राजन,सनत्सुजातने कहा--राजन्! जहाँ मनके सहित वाणीरूप वेद नहीं पहुँच पाते, उस परमात्माका ही नाम मौन है; इसलिये वही मौनस्वरूप है। वैदिक तथा लौकिक शब्दोंका जहाँसे प्रादुर्भाव हुआ है, वे परमेश्वर तन््मयतापूर्वक ध्यान करनेसे प्रकाशमें आते हैं
sanatsujāta uvāca | yato na vedā manasā saha enam anupraviśanti tato 'tha maunam | yatrothito vedāśabdas tathāyaṁ sa tanmayatvena vibhāti rājan ||
سنَتسُجات نے کہا—اے راجَن! جہاں ذہن کے ساتھ وید کی وाणी بھی اُس تک پہنچ کر اُسے نہیں پا سکتی، اُسی کو ‘مَون’ (خاموشی) کہا جاتا ہے۔ اسی سے وید کا شبد اُٹھتا ہے؛ اور وہی پرمیشور اُس پر ظاہر ہوتا ہے جو تَنمَی ہو کر اُس میں یکسوئی سے دھیان کرے۔
सनत्युजात उवाच