Shloka 69
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
रोगार्दिता न फलान्याद्रियन्ते न वै लभन्ते विषयेषु तत्त्वम् । दुःखोपेता रोगिणो नित्यमेव न बुध्यन्ते धनभोगान् न सौख्यम्,रोगसे पीड़ित मनुष्य मधुर फलोंका आदर नहीं करते, विषयोंमें भी उन्हें कुछ सुख या सार नहीं मिलता। रोगी सदा ही दुःखी रहते हैं; वे न तो धनसम्बधी भोगोंका और न सुखका ही अनुभव करते हैं
rogārditā na phalāny ādriyante na vai labhante viṣayeṣu tattvam | duḥkhopetā rogiṇo nityam eva na budhyante dhanabhogān na saukhyam ||
وِدُر کہتا ہے—جو بیماری سے ستایا ہوا ہو وہ میٹھے پھلوں کی بھی قدر نہیں کرتا، نہ ہی حواس کے موضوعات میں کوئی حقیقت پاتا ہے۔ بیمار ہمیشہ دکھ کے بوجھ تلے رہتا ہے؛ نہ وہ دولت سے ملنے والے لذّات کو ٹھیک طرح سمجھ پاتا ہے، نہ حقیقی خوشی کا مزہ چکھتا ہے۔
विदुर उवाच