Shloka 57
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
न वै तेषां स्वदते पथ्यमुक्तं योगक्षेम॑ कल्पते नैव तेषाम् । भिन्नानां वै मनुजेन्द्र परायणं न विद्यते किंचिदन््यद् विनाशात्,हितकी बात भी कही जाय तो उन्हें अच्छी नहीं लगती। उनके योगक्षेमकी भी सिद्धि नहीं हो पाती। राजन! भेदभाववाले पुरुषोंकी विनाशके सिवा और कोई गति नहीं है
na vai teṣāṃ svadate pathyam uktaṃ yogakṣemaṃ kalpate naiva teṣām | bhinnānāṃ vai manujendra parāyaṇaṃ na vidyate kiṃcid anyad vināśāt ||
وِدُر نے کہا—ایسے لوگوں کو بھلی نصیحت ہرگز پسند نہیں آتی، اور نہ ہی ان کے لیے یوگ-کشیَم (امن و عافیت اور بہبود) مضبوطی سے قائم ہو پاتا ہے۔ اے انسانوں کے سردار، جو لوگ گروہ بندی اور باہمی عداوت سے بٹے ہوئے ہوں، ان کے لیے تباہی کے سوا کوئی آخری انجام نہیں۔
विदुर उवाच
Educational Q&A
Those who reject wholesome advice and remain divided by faction cannot secure welfare (yogakṣema); persistent disunity and hostility lead inevitably to ruin.
In Udyoga Parva, Vidura continues his moral counsel to the king (Dhṛtarāṣṭra), warning that the Kuru court’s factional mindset—especially resistance to beneficial guidance—undermines peace and makes destruction the only outcome.