Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
वरप्रदानं राज्यं च पुत्रजन्म च भारत | शत्रोश्व मोक्षणं कृच्छात् त्रीणि चैके च तत्समम्
varapradānaṁ rājyaṁ ca putrajanma ca bhārata | śatrośva mokṣaṇaṁ kṛcchāt trīṇi caike ca tatsamam ||
وِدُر نے کہا—اے بھارت! ور دینا، راجیہ حاصل کرنا، اور بیٹے کی پیدائش—یہ تینوں بڑے انعام سمجھے جاتے ہیں؛ مگر سخت مشقت کے بعد دشمن سے نجات پا لینا—یہ ایک ہی کارنامہ ان تینوں کے برابر ہے۔
विदुर उवाच
Vidura ranks freedom from hostile threat as a supreme good: even if difficult, becoming secure from an enemy can equal the joy and value of major life-blessings like power, prosperity, and lineage.
In Udyoga Parva, Vidura counsels the Kuru king (addressed as “Bhārata”) with practical ethics and statecraft, emphasizing what truly safeguards a ruler and household amid rising conflict.