Shloka 2
भीष्म-द्रोणादिभिः पाण्डवसेनाक्षयकाल-निर्णयः | Time-estimates for the depletion of the Pāṇḍava forces
Bhīṣma–Droṇa council
आप्लाव्य शुचय: सर्वे स्रग्विण: शुक्लवासस: । गृहीतशस्त्रा ध्वजिन: स्वस्ति वाच्य हुताग्नय:,चलनेके पहले उन सबने स्नान करके शुद्ध हो श्वेत वस्त्र धारण किये, पुष्पोंकी मालाएँ पहनीं, ब्राह्मणोंसे स्वस्तिवाचन कराया, अग्निमें आहुतियाँ दीं, फिर ध्वजा फहराते हुए हाथोंमें अस्त्र-शस्त्र लेकर रणभूमिकी ओर प्रस्थित हुए
āplāvya śucayaḥ sarve sragviṇaḥ śuklavāsasaḥ | gṛhītaśastrā dhvajinaḥ svasti vācya hutāgnayaḥ ||
غسل کرکے پاک ہوئے وہ سب سفید لباس پہنے اور پھولوں کی مالائیں ڈالے ہوئے تھے۔ برہمنوں سے سواستی واچن کروا کر اور مقدس آگ میں آہوتیاں دے کر، جھنڈے بلند کیے، ہاتھوں میں ہتھیار لیے وہ میدانِ جنگ کی طرف روانہ ہوئے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that major actions—especially violent ones—are framed within ritual order: purification, auspicious benedictions, and fire-offerings seek to align human intent with dharma and communal legitimacy, even as the narrative moves toward conflict.
A group prepares to depart for battle: they bathe, dress in white, wear garlands, arrange for brāhmaṇas to recite blessings, offer oblations into the fire, then march out with banners raised and weapons taken up.