Shloka 23
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
परम कथ्यतां चेति तां राम: प्रत्यभाषत । ततः: साभ्यगमद् रामं ज्वलन्तमिव पावकम्,“बहुत अच्छा, कहो बेटी' इस प्रकार उस कन्याको जब परशुरामजीने प्रेरित किया; तब वह प्रज्वलित अग्निके समान तेजस्वी परशुरामजीके पास आयी और उनके कल्याणकारी चरणोंको सिरसे प्रणाम करके कमलदलके समान सुशोभित होनेवाले दोनों हाथोंसे उनका स्पर्श करती हुई सामने खड़ी हो गयी
param kathyatāṃ ceti tāṃ rāmaḥ pratyabhāṣata | tataḥ sābhyagamad rāmaṃ jvalantam iva pāvakam ||
رام (پرشورام) نے اسے جواب دیا: “تو جو سب سے زیادہ اہم ہے، وہی کہو۔” تب وہ دوشیزہ شعلہ زن آگ کی مانند دہکتے ہوئے رام کے پاس آگے بڑھی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined speech and respectful approach: when invited to state the essential matter, one should present it directly and with reverence, especially before a powerful authority whose actions can shape dharma.
Paraśurāma tells the maiden to speak her most important request; she then approaches him, described as blazing like fire, indicating his formidable energy and the gravity of the appeal being brought before him.