Shloka 7
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
न च ते<न्या गतिन्याय्या भवेद् भद्रे यथा पिता । पतिर्वापि गतिरनार्या: पिता वा वरवर्णिनि,भद्रे! तुम्हारे लिये पिताका आश्रय लेना जैसा न्यायसंगत है, वैसा दूसरा कोई सहारा नहीं है। वरवर्णिनि! नारीके लिये पति अथवा पिता ही गति (आश्रय) है
na ca te ’nyā gatir nyāyyā bhaved bhadre yathā pitā | patir vāpi gatir anāryāḥ pitā vā varavarṇini ||
بھیشم نے کہا—اے بھدرے! تمہارے لیے باپ کا سہارا لینا جتنا مناسب اور منصفانہ ہے، ویسا کوئی دوسرا سہارا نہیں۔ اے خوش رنگ! عورت کی جائز گتی (پناہ/سہارا) شوہر ہے—اور اگر وہ نہ ہو تو باپ۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma frames ‘gati’ (rightful recourse/refuge) for a woman in terms of socially sanctioned guardianship: primarily the husband, and otherwise the father; this is presented as the ‘nyāyya’ (proper) course within the epic’s dharma discourse.
In Udyoga Parva’s counsel-oriented setting, Bhīṣma addresses a woman respectfully (bhadre, varavarṇini) and advises her on the most appropriate support to seek, emphasizing familial protection as the ethically approved option.