Shloka 1
अम्बा-शाल्वसंवादः | Amba’s Appeal to Śālva and His Refusal
अपन प्रात छा अ-काज जा (अम्बोपाख्यानपर्व) त्रिसप्तत्यधिकशततमो< ध्याय: अम्बोपाख्यानका आरम्भ--भीष्मजीके द्वारा काशिराजकी कन्याओंका अपहरण दुर्योधन उवाच किमर्थ भरतश्रेष्ठ नैव हनन्या: शिखण्डिनम् । उद्यतेषुमथो दृष्टवा समरेष्वाततायिनम्
duryodhana uvāca | kimarthaṁ bharataśreṣṭha naiva hanyāḥ śikhaṇḍinam | udyateṣum atho dṛṣṭvā samareṣv ātatāyinam ||
دُریودھن نے کہا—اے بھرت شریشٹھ! جب شکھنڈِن کمان و تیر اٹھائے میدانِ جنگ میں قاتل حملہ آور کی طرح تمہیں مارنے کو بڑھے، تو اسے اس حالت میں دیکھ کر بھی تم اسے کیوں نہ مارو گے؟
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic conflict: battlefield duty to neutralize an aggressor versus adherence to a personal vow and ethical restraint. It points to how vows, past actions, and moral commitments can constrain even a great warrior’s choices in war.
Duryodhana challenges Bhīṣma, asking why he would refrain from killing Śikhaṇḍin even if Śikhaṇḍin advances with raised weapons like a deadly attacker. This question leads into the Amba-upākhyāna background explaining Bhīṣma’s stance toward Śikhaṇḍin.