Pāṇḍava-senā-niryāṇa and Vyūha-vibhāga (पाण्डवसेनानिर्याण तथा व्यूहविभाग)
धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च सात्यकिश्व महारथ: । केकया भ्रातर: पज्च राक्षसक्ष घटोत्कच:
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca sātyakiś ca mahārathaḥ | kekayā bhrātaraḥ pañca rākṣasaś ca ghaṭotkacaḥ | dantān danteṣu niṣpiṣya sṛkkiṇī parilelihan |
دھِرِشتدیومن، شکھنڈی، مہارتھی ساتیہ کی، کیکَی کے پانچ بھائی اور راکشس گھٹوتکچ—دانتوں پر دانت پیستے اور ہونٹوں کے کنارے چاٹتے ہوئے—غصّے میں اپنی نشستوں سے اچھل کر کھڑے ہو گئے۔
संजय उवाच
The verse highlights how quickly anger can surge in moments of political and moral crisis; it implicitly contrasts raw martial impulse with the need for dharmic restraint and right judgment before violence becomes inevitable.
Sañjaya describes key Pāṇḍava-aligned warriors reacting with visible fury—rising from their seats and showing aggressive bodily signs—indicating that negotiations and tensions are pushing the assembly toward open war.