Shloka 10
सेनापति-निर्णयः तथा पाण्डवसेनायाः कुरुक्षेत्रगमनम्
Decision on Command and the Pandavas’ March to Kurukshetra
यदा नाद्रियते वाक््यं सामपूर्व सुयोधन: । तदा मया समानीय भेदिता: सर्वपार्थिवा:,जब मैंने देखा दुर्योधन मेरे सान्त्वनापूर्ण वचनोंका पालन नहीं कर रहा है, तब मैंने सब राजाओंको बुलाकर उनमें फ़ूट डालनेका प्रयत्न किया
yadā nādriyate vākyaṃ sāmapūrvaṃ suyodhanaḥ | tadā mayā samānīya bheditāḥ sarvapārthivāḥ ||
جب میں نے دیکھا کہ سویودھن (دُریودھن) سام کے جذبے سے کہی ہوئی میری تسلی آمیز نصیحت کو خاطر میں نہیں لاتا، تو میں نے سب راجاؤں کو جمع کیا اور اُن کے درمیان افتراق ڈالنے کی کوشش کی، تاکہ اس کی ضد سب کو ایک ہی تباہ کن راہ پر نہ لے جائے۔
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a graded ethic of counsel and statecraft: begin with sāman—gentle, peace-seeking persuasion. If a leader refuses to heed conciliatory advice, the situation may shift toward harsher political measures (here, bheda—creating divisions) to prevent a single-minded march into adharma and collective ruin.
Vāyu reports that Duryodhana disregarded his soothing, conciliatory words. In response, Vāyu says he assembled the kings and attempted to create dissension among them—an effort to weaken unified support for Duryodhana’s obstinate course and to alter the political balance.