Shloka 5
Udyoga-parva Adhyāya 137 — Bhīṣma–Droṇa Counsel and the Ethics of Restraint
कृतास्त्रं हार्जुनं प्राप्प भीम॑ं च कृतनिश्चयम् । गाण्डीवं चेषुधी चैव रथं च ध्वजमेव च,“अब अस्त्रविद्यामें पारंगत अर्जुन और युद्धका दृढ़ निश्चय रखनेवाले भीमसेनको पाकर गाण्डीव धनुष, अक्षय बाणोंसे भरे हुए दो तरकस, दिव्य रथ और ध्वजको हस्तगत करके, बल और पराक्रमसे सम्पन्न नकुल और सहदेवको युद्धके लिये उद्यत देखकर तथा भगवान् श्रीकृष्णको भी अपनी सहायताके रूपमें पाकर युधिष्ठिर तुम्हारे पूर्व अपराधोंको क्षमा नहीं करेंगे
vaiśampāyana uvāca | kṛtāstraṃ hārjunaṃ prāpya bhīmaṃ ca kṛtaniścayam | gāṇḍīvaṃ ceṣudhī caiva rathaṃ ca dhvajam eva ca |
وَیشَمپایَن نے کہا—جب اسلحہ-وِدیا میں کامل ارجن اور جنگ کے پختہ عزم والے بھیم کو پا کر، گاندیو کمان، ترکش، رتھ اور دھوج اپنے ہاتھ میں لے لیے (پانڈو پوری طرح مسلح ہیں)، تو دھرم کی حفاظت کے لیے تیار راست باز سورماؤں کے سامنے پچھلے گناہ آسانی سے معاف نہیں ہوتے؛ جواب دہی لازم آتی ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma is upheld not only by moral claim but by readiness and steadfast resolve; when righteous defenders are fully equipped and united, wrongdoing meets firm accountability rather than easy forgiveness.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍava side as having secured key strengths—Arjuna skilled in weapons, Bhīma determined for battle, and the essential war-gear like the Gāṇḍīva, quivers, chariot, and banner—signaling complete preparedness for the coming conflict.