Shloka 5
उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
शोचन्तमनुशोचन्ति पतितानिव बान्धवान् | अपि ते पूजिता: पूर्वमपि ते सुह्ददो मता:,जो विपत्तिकी अवस्थामें शोक करते हुए राजाके साथ-साथ स्वयं भी वैसे ही शोकमग्न हो जाते हैं, मानो उनके कोई सगे भाई-बन्धु विपन्न हो गये हों, क्या ऐसे ही लोगोंको तूने सुहृद् माना है? कया तूने भी पहले ऐसे सुहृदोंका सम्मान किया है?
śocantam anuśocanti patitān iva bāndhavān | api te pūjitāḥ pūrvam api te suhṛdo matāḥ |
جو مصیبت زدہ بادشاہ کو دیکھ کر اس کے ساتھ خود بھی غمگین ہوتے ہیں—گویا ان کے اپنے عزیز رشتہ دار گر پڑے ہوں—کیا تم نے ایسے لوگوں کو اپنا سچا خیرخواہ سمجھا؟ اور کیا تم نے پہلے ان کی عزت بھی کی تھی؟
पुत्र उवाच
Educational Q&A
True friendship is tested in adversity: those who share another’s sorrow as their own and remain emotionally aligned in crisis are the kind of well-wishers worthy of being recognized and honored.
A son addresses an elder (implied ‘you’) and questions his judgment about allies and friends, pointing to people who grieve with the king in misfortune and asking whether such sympathetic supporters were treated as genuine friends and honored earlier.