Shloka 2
उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
दीर्ण हि दृष्टवा राजानं सर्वमेवानुदीर्यते । राष्ट्र बलममात्याश्न पृथक् कुर्वन्ति ते मती:,राजाको भयभीत देखकर उसके पक्षके सभी लोग भयभीत हो जाते हैं। राज्यकी प्रजा, सेना और मन्त्री भी उससे भिन्न विचार रखने लगते हैं
dīrṇaṃ hi dṛṣṭvā rājānaṃ sarvam evānudīryate | rāṣṭra-balam amātyāś ca pṛthak kurvanti te matīḥ ||
بادشاہ کو ٹوٹا ہوا اور لرزاں دیکھ کر سارا ملک اضطراب میں پڑ جاتا ہے۔ رعایا، لشکر اور وزیر بھی رائے میں بٹ جاتے ہیں اور الگ الگ مشورے کرنے لگتے ہیں۔
पुत्र उवाच
Educational Q&A
A ruler’s inner condition directly shapes public order: when the king appears broken or fearful, collective morale collapses, and even loyal institutions—people, army, and ministers—begin to split in judgment. The verse underscores the ethical demand of steadiness and courage in leadership as a foundation of political unity.
The speaker (the son) observes a political-psychological chain reaction: the king’s visible distress triggers widespread agitation, and the kingdom’s key pillars—subjects, military, and ministers—start forming separate, conflicting counsels, signaling the onset of instability and factional decision-making.