उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
अतृप्यन्नमृतस्येव कृच्छाल्लब्धस्य बान्धवात् | उद्यच्छाम्येष शत्रूणां नियमाय जयाय च
atṛpyann amṛtasyeva kṛcchrāl labdhasya bāndhavāt | udyacchāmy eṣa śatrūṇāṃ niyamāya jayāya ca ||
جیسے کسی رشتہ دار سے بڑی مشقت کے بعد حاصل ہونے والا امرت پی کر بھی آدمی سیر نہیں ہوتا، ویسے ہی تمہارے امرت جیسے کلمات سن کر بھی میں تृप्त نہ ہوا۔ دیکھو—اب میں اپنے رشتہ داروں کے ساتھ اٹھ کھڑا ہوا ہوں، دشمنوں کو قابو میں لا کر دبانے اور فتح پانے کے لیے۔
पुत्र उवाच
The verse highlights how rare, hard-won wise counsel can be as precious as nectar, and how such counsel should culminate in disciplined action—restraining wrongdoing and pursuing rightful victory rather than impulsive violence.
A son speaks of having heard exceptionally valuable words from a relative after much difficulty; far from being satisfied, he is stirred to decisive effort, declaring that he will now act with his kinsmen to bring enemies under control and achieve victory.