Nahuṣa Abhiṣeka and the Crisis of Restraint (नहुषाभिषेकः—दमभ्रंशः)
देवदानवयक्षाणामृषीणां रक्षसां तथा । पितृगन्धर्वभूतानां चक्षुविषयवर्तिनाम्,“देवता, दानव, यक्ष, ऋषि, राक्षस, पितर, गन्धर्व और भूत--जो भी आपके नेत्रोंके सामने आ जायूँगे, उन्हें देखते ही आप उनका तेज हर लेंगे और बलवान हो जायूँगे। अतः सदा धर्मको सामने रखते हुए आप सम्पूर्ण लोकोंके अधिपति होइये
devadānavayakṣāṇām ṛṣīṇāṁ rakṣasāṁ tathā | pitṛgandharvabhūtānāṁ cakṣuviṣayavartinām ||
شَلیہ نے کہا—دیوتا، دانَو، یکش، رِشی، راکشس، پِتر، گندھرو اور بھوت—جو کوئی بھی تمہاری نگاہ کی حد میں آئے گا، اسے محض دیکھتے ہی تم اس کا تَیج چھین لو گے اور زورآور ہو جاؤ گے۔ لہٰذا ہمیشہ دھرم کو پیشِ نظر رکھ کر تم تمام لوکوں کے حاکم بنو۔
शल्य उवाच
Even when speaking of extraordinary power, Śalya frames rightful rule as dependent on dharma: sovereignty is legitimate only when ethical order is kept foremost, not merely when one possesses strength or splendor.
Śalya is offering counsel and encouragement, describing a formidable, almost cosmic potency—gaining strength by absorbing the radiance of any being within one’s sight—and then urging the addressee to rule the worlds with dharma as the guiding principle.