Shloka 12
Uttarā-diśā Māhātmya — Suparṇa’s Praise of the Northern Quarter
Suparṇa–Gālava Saṃvāda
सुवर्णशिरसो<प्यत्र हरिरोम्ण: प्रगायत: । अदृश्यस्याप्रमेयस्य श्रूयते विपुलो ध्वनि:,इसी दिशामें पिंगलवर्णके केशोंसे सुशोभित, अप्रमेय प्रभावशाली एवं अदृश्यमूर्ति मुनिवर सुवर्णशिरा सामगान करते हैं। उनके उस गीतकी विपुल ध्वनि स्पष्ट सुनायी देती है
suvarṇaśiraso 'py atra harirómṇaḥ pragāyataḥ | adṛśyasyāprameyasya śrūyate vipulo dhvaniḥ ||
یہاں سنہری مائل زرد بالوں والے مُنیور سُوَرنَشِرَس سام گان کرتے ہیں۔ وہ نظر سے اوجھل اور بے پیمانہ ہیں، مگر اُن کے گیت کی وسیع گونج صاف سنائی دیتی ہے۔
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that spiritual reality may be apprehended through sacred sound and disciplined practice rather than through ordinary sight; the sage’s invisibility contrasts with the unmistakable, expansive resonance of Vedic chant.
Yuparṇa reports that in this region the sage Suvarṇaśiras is chanting Sāman hymns; although the sage cannot be seen and is described as beyond measure, the powerful sound of his singing is distinctly heard.