Shloka 17
Udyoga Parva, Adhyāya 106: Pūrva-Diśa Praśaṃsā
Praise and Primacy of the Eastern Quarter
सुहृद् भवान् मम मतः सुहृदां च मत: सुहृत् । ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति,“गालव! तुम मेरे प्रिय सुहद् हो और मेरे सुहृदोंके भी प्रिय सुहृद् हो। सुहदोंका यह कर्तव्य है कि यदि उनके पास धन-वैभव हो तो वे उसका अपने सुहृदका अभीष्ट मनोरथ पूर्ण करनेके लिये उपयोग करें
suhṛd bhavān mama mataḥ suhṛdāṃ ca mataḥ suhṛt | īpsitenābhilāṣeṇa yoktavyo vibhave sati |
نارد نے کہا— “اے گالَو! تم میرے نزدیک سچے دوست ہو اور میرے دوستوں کے نزدیک بھی سچے دوست ہو۔ دوستوں کا یہی دھرم ہے کہ جب کسی کے پاس وسعتِ مال و دولت اور خوشحالی ہو تو اسے اپنے دوست کی محبوب خواہش اور مطلوب مقصد کی تکمیل میں لگائے۔”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharma of friendship: when one has resources and prosperity, one should actively use them to help fulfill a friend’s rightful and cherished aims. Friendship is defined not merely by affection but by practical support when capacity exists.
Nārada addresses Gālava, affirming him as a trusted friend to himself and to his circle. He then states a general principle: a friend who possesses wealth should employ it to accomplish the desired purpose of a friend—setting an ethical frame for assistance and patronage.