Shloka 9
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
कथान्तमासाद्य च माधवेन संघट्टिता: पाण्डवकार्यहेतो: । ते राजसिंहा: सहिता हाशृण्वन् वाक््यं महार्थ सुमहोदयं च,भगवान् श्रीकृष्णने पाण्डवोंके कार्यके लिये ही उन श्रेष्ठ राजाओंको संगठित किया था। जब उन सब लोगोंकी बातचीत बंद हो गयी, तब वे सिंहके समान पराक्रमी नरेश एक साथ श्रीकृष्णके सारगर्भित तथा श्रेष्ठ फल देनेवाले वचन सुनने लगे
kathāntam āsādya ca mādhavena saṅghaṭṭitāḥ pāṇḍava-kārya-hetoḥ | te rāja-siṃhāḥ sahitā ha śṛṇvan vākyam mahārtha-sumahodayam ca ||
جب گفتگو ختم ہوئی تو مَادھو نے پانڈوؤں کے مقصد کے لیے جن برگزیدہ راجاؤں کو یکجا کیا تھا، وہ شیرصفت دلیر بادشاہ سب اکٹھے بیٹھ کر شری کرشن کے کلمات سننے لگے—معنی میں گہرے اور نیک انجام کے حامل۔ یہ منظر بتاتا ہے کہ قیادت کا مقصود نمود و نمائش نہیں؛ بلکہ حق و دھرم کے لیے اتحاد قائم کرنا اور خیرِ عامہ کی طرف رہنمائی کرنا ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Effective leadership in a dharmic crisis involves uniting capable allies for a just purpose and guiding them through counsel that is ‘mahārtha’ (deeply meaningful) and ‘sumahodaya’ (aimed at beneficial outcomes), rather than through mere force or personal ambition.
After the gathered kings finish their own discussion, they—having been organized by Kṛṣṇa in support of the Pāṇḍavas—sit together and listen attentively to Kṛṣṇa’s consequential, purpose-driven speech as the political and ethical tensions move toward decisive action.