Shloka 7
Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
अथापरमस्मिन्नुद्देशे मरुद्गणवृतं विभुम् । भीमसेनमथापश्यत् तेनैव वपुषान्वितम्,फिर दूसरे स्थानमें उन्होंने दिव्यरूपधारी भीमसेनको देखा जो पहलेहीके समान शरीर धारण किये मूर्तिमान् वायुदेवताके पास बैठे थे। उन्हें सब ओरसे मरुद्गणोंने घेर रखा था। वे उत्तम कान्तिसे सुशोभित एवं उत्कृष्ट सिद्धिको प्राप्त थे
athāparam asminn uddeśe marudgaṇavṛtaṃ vibhum | bhīmasenam athāpaśyat tenaiva vapuṣānvitam ||
پھر ایک اور مقام پر اس نے بھیم سین کو دیکھا—وہ عظیم الشان، مرودگن کے حلقے میں گھرا ہوا، اور پہلے ہی کی مانند اسی پہچانے جانے والے جسمانی روپ کے ساتھ موجود تھا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic fruition and divine acknowledgment: a life of steadfast strength aligned with dharma culminates in honored recognition in the celestial order, where the hero is seen radiant and surrounded by divine beings.
The narrator describes the seer’s vision of Bhīma in a heavenly region: Bhīma appears in a divine setting, encircled by the Maruts, yet retaining a familiar bodily form, indicating his exalted status and attainment.