Shloka 51
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
भीष्म उवाच इत्येतच्छक्रवचनं निशम्य प्रतिगृह्म॒ च । योधानामात्मन: सिद्धिमम्बरीषो5भिपन्नवान्,भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठिर! इन्द्रका यह वचन सुनकर राजा अम्बरीषने मन-ही-मन इसे स्वीकार किया और वे यह मान गये कि योद्धाओंको स्वतः सिद्धि प्राप्त होती है
bhīṣma uvāca | ityetac chakravacanaṃ niśamya pratigṛhya ca | yodhānām ātmanaḥ siddhim ambarīṣo 'bhipannavān |
بھیشم نے کہا—اے یُدھشٹھِر! شکر (اِندر) کے یہ کلمات سن کر اور دل ہی دل میں انہیں قبول کر کے، راجا امبریش اس نتیجے پر پہنچا کہ جنگجوؤں کے لیے کامیابی و سِدھی خود بخود حاصل ہوتی ہے۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the idea that when a warrior acts within the bounds of kṣatriya-dharma, the ‘siddhi’ (rightful attainment or success) is regarded as inherent—an assured outcome of properly performed duty, especially when affirmed by divine counsel.
Bhīṣma recounts that King Ambarīṣa listens to Indra’s statement, accepts it inwardly, and concludes that warriors attain success naturally—i.e., through the very performance of their ordained role.