Shloka 21
Purohita-Niyoga and the Brahma–Kṣatra Concord
Aila–Kaśyapa Saṃvāda
कश्यप उवाच यथैकगेहे जातवेदा: प्रदीप्त: कृत्स्नं ग्रामं दहते चत्वरं वा । विमोहनं कुरुते देव एष ततः सर्व स्पृश्यते पुण्यपापै:,कश्यपने कहा--जैसे एक घरमें लगी हुई आग प्रज्वलित हो आँगन तथा सारे गाँवको जला देती है, उसी प्रकार ये रुद्रदेव किसी एक प्राणीके भीतर विशेषरूपसे प्रकट हो दूसरोंके मनमें भी मोह उत्पन्न करते हैं; फिर सारे जगतका पुण्य और पापसे सम्बन्ध हो जाता है
kaśyapa uvāca | yathaikagehe jātavedāḥ pradīptaḥ kṛtsnaṃ grāmaṃ dahate catvaraṃ vā | vimohanaṃ kurute deva eṣa tataḥ sarvaṃ spṛśyate puṇyapāpaiḥ ||
کشیپ نے کہا—جس طرح ایک ہی گھر میں بھڑکتی ہوئی آگ صحن یا پورے گاؤں بلکہ چوک تک کو جلا ڈالتی ہے، اسی طرح یہ دیوتا (رُدر) جب کسی ایک جیو میں خاص شدت کے ساتھ ظاہر ہوتا ہے تو دوسروں کے دل و دماغ میں بھی فریب و موہ پیدا کر دیتا ہے؛ پھر ساری دنیا پُنّیہ اور پاپ کے لمس سے الجھ جاتی ہے۔
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Delusion can spread from a single locus—like fire from one house—so that many become implicated in moral consequences; once minds are clouded, the world becomes enmeshed in puṇya and pāpa through actions born of that moha.
Kashyapa uses a vivid fire analogy to explain how a divine force identified with Rudra, arising powerfully in one being, can bewilder others too; this shared bewilderment leads to widespread moral entanglement and the accrual of merit and sin.