Shloka 16
इन्द्र रवाच किमिष्यते धर्म भृतां वरिष्ठ यद् द्रष्टकामो5सि तमप्रमेयम् । अनन्तमायामितमन्त्रवीर्य नारायण हादिदेवं पुराणम्,इन्द्र बोले--धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ नरेश! आदिदेव पुराणपुरुष भगवान् नारायण अप्रमेय हैं। वे अपनी अनन्त मायाशक्ति, असीम धैर्य तथा अमित बल-पराक्रमसे सम्पन्न हैं, तुम जो उनका दर्शन करना चाहते हो, उसका क्या कारण है? तुम्हें उनसे कौन-सी वस्तु प्राप्त करनेकी इच्छा है?
indra uvāca kim iṣyate dharma-bhṛtāṁ variṣṭha yad draṣṭa-kāmo 'si tam aprameyam | ananta-māyāmita-mantra-vīrya nārāyaṇaṁ hy ādi-devaṁ purāṇam ||
اندرا نے کہا—اے دھرم کو تھامنے والوں میں برتر بادشاہ! چونکہ تم اُس اَپرمَیَ، آدی دیو، پران پُرش بھگوان نارائن کے دیدار کے خواہاں ہو—جو اَننت مایا، بے کنار مقدّس قوت اور شجاعانہ توانائی و پرाकرم سے آراستہ ہیں—بتاؤ تم کیا چاہتے ہو؟ اس دیدار کا مقصد کیا ہے، اور تم اُن سے کون سا ور (نعمت) پانے کی امید رکھتے ہو؟
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even the desire for divine vision is framed ethically: one should examine one’s intention (iṣyate) and the sought outcome (boon). The verse highlights Nārāyaṇa’s transcendence (aprameya) and supreme power, implying that approaching the divine should be purposeful, dharmic, and free from trivial motives.
Indra addresses a dharma-exemplifying figure and asks why he wishes to see the primeval Lord Nārāyaṇa. Indra underscores Nārāyaṇa’s immeasurable nature and powers, then inquires what request or benefit the seeker hopes to obtain through that audience.