Shloka 1
अफ-४#-रा- चतुःपज्चाशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: अतिथिद्दारा स्वर्गके विभिन्न मार्गोका कथन ब्राह्मण उवाच समुत्पन्नाभिधानो5स्मि वाड्माधुर्येण तेडनघ । मित्रत्वमभिपन्नस्त्वं किंचिद् वक्ष्यामि तच्छुणु,ब्राह्मण बोला--निष्पाप! आपकी मीठी बातें सुनकर ही मैं आपके प्रति स्नेह धनसे बँध गया हूँ। आपके ऊपर मेरा मित्रभाव हो गया है; अतः आपसे कुछ कह रहा हूँ मेरी बात सुनिये
brāhmaṇa uvāca | samutpannābhidhāno 'smi vāṅ-mādhuryena te 'nagha | mitratvam abhipannas tvaṁ kiñcid vakṣyāmi tac chṛṇu ||
برہمن بولا—اے بے عیب! تیری شیریں گفتاری نے میرے دل میں تیرے لیے محبت پیدا کر دی ہے؛ میں نے تجھے دوست مان لیا ہے۔ اس لیے میں تجھ سے کچھ کہتا ہوں—سُن۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of gentle, truthful, and pleasing speech: it creates trust and friendship, making moral instruction possible. Right speech (vāṅ-mādhurya) becomes a gateway to dharmic counsel.
A Brāhmaṇa addresses an unnamed interlocutor respectfully as “blameless,” saying that the person’s sweet words have inspired affection and friendship; on that basis, the Brāhmaṇa prepares to offer advice and asks the listener to pay attention.