Shloka 70
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
तमेव शास्त्रकर्तार: प्रवदन्ति मनीषिण: । निष्ठां नारायणमृषिं नान्यो5स्तीति वचो मम,शास्त्रके रचयिता ज्ञानीजन उन नारायण ऋषिको ही समस्त शास्त्रोंका परम लक्ष्य बताते हैं; दूसरा कोई उनके समान नहीं है--यह मेरा कथन है
tam eva śāstrakartāraḥ pravadanti manīṣiṇaḥ | niṣṭhāṃ nārāyaṇam ṛṣiṃ nānyo 'stīti vaco mama ||
وَیشَمپایَن نے کہا—دانشمند اُسی کو شاستروں کا کرتار بتاتے ہیں۔ آخری نِشٹھا نارائن رِشی ہی ہے؛ اُس کے برابر کوئی دوسرا نہیں—یہ میرا قول ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
All śāstric instruction is ultimately grounded in, and culminates in, Nārāyaṇa; the verse asserts a single highest authority and final aim for dharma and spiritual knowledge.
In Vaiśampāyana’s narration within Śānti Parva’s didactic discourse, he emphasizes to the listener that the sages recognize Nārāyaṇa as the supreme source and culmination of scriptural teaching, leaving no rival principle as equal.