Shloka 3
वैशग्पायन उवाच जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं यं द्वीपमध्ये सुतमात्मयोगात् । पराशरात् सत्यवती महर्षि तस्मै नमो5ज्ञानतमोनुदाय,वैशम्पायनजीने कहा--राजन्! देवी सत्यवतीने यमुनातटवर्ती द्वीपमें पराशर मुनिसे अपने शरीरका संयोग करके जिन बहुज्ञ और अत्यन्त उदार महर्षिको पुत्ररूपसे उत्पन्न किया था, अज्ञानरूपी अन्धकारको दूर करनेवाले ज्ञानसूर्यस्वरूप उन गुरुदेव व्यासजीको मेरा नमस्कार है
Vaiśampāyana uvāca: jajñe bahujñaṃ paramātyudāraṃ yaṃ dvīpa-madhye sutam ātma-yogāt | Parāśarāt Satyavatī maharṣiṃ tasmai namo’jñāna-tamo-nudāya ||
وَیشَمپایَن نے کہا—اے راجَن! یمنا کے کنارے ایک جزیرے کے بیچ، پرَاشَر مُنی کے ساتھ آتما-یوگ کے بل پر جسمانی سنگم کرکے دیوی ستیَوَتی نے جس نہایت دانا اور بے حد فیاض مہارشی کو پُتر روپ میں جنم دیا—اَجنان روپ اندھیرے کو دور کرنے والے اُس گیان-سورج سوروپ گرو دیو ویاس کو میرا پرنام ہے۔
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse models reverence for the guru and for knowledge itself: Vyāsa is praised as the one who dispels the darkness of ignorance, implying that learning and right understanding are ethical forces that guide dharma.
Vaiśampāyana offers an opening salutation to Vyāsa, recalling his extraordinary birth from Satyavatī and the sage Parāśara on a river-island, and honoring him as a supremely learned, noble sage.