Shloka 21
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
का शक्तिर्मम देवेश प्रजा: सत्रष्ठु नमो<स्तु ते । अप्रज्ञावानहं देव विधत्स्व यदनन्तरम्,“देवेश्वर! मुझमें प्रजाकी सृष्टि करनेकी क्या शक्ति है? आपको नमस्कार है। देव! मैं सृष्टिविषयक बुद्धिसे सर्वथा रहित हँ--यह जानकर अब आपको जो उचित जान पड़े, वह कीजिये”
Vaiśampāyana uvāca: kā śaktir mama deveśa prajāḥ sraṣṭuṁ namo 'stu te | aprajñāvān ahaṁ deva vidhatsva yad anantaram ||
وَیشَمپایَن نے کہا— “اے دیویش! مخلوقات کو پیدا کرنے کی مجھ میں کیا طاقت ہے؟ آپ کو نمسکار۔ اے خدا! تخلیق کے باب میں میں سراسر بے دانشی ہوں؛ یہ جان کر اب جو اگلا قدم آپ مناسب سمجھیں، وہی کیجیے۔”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches humility and surrender: when one lacks the competence for a task as weighty as creation or governance, one should acknowledge limitation, offer reverence, and seek guidance from the rightful higher authority who upholds cosmic order.
A speaker addresses the supreme divine ‘Lord of the gods,’ confessing inability to create beings due to lack of creative discernment, and requests the deity to determine and carry out the proper next action.