Shloka 29
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
ततो विग्रहवन्तौ तौ वेदान् दृष्ट्वासुरोत्तमौ । सहसा जगृहतुर्वेदान् ब्रह्मण: पश्यतस्तदा,उन विशालकाय श्रेष्ठ असुरोंने उस समय वेदोंपर दृष्टि पड़ते ही उन्हें ब्रह्माजीके देखते- देखते सहसा हर लिया
tato vigrahavantau tau vedān dṛṣṭvāsurottamau | sahasā jagṛhatur vedān brahmaṇaḥ paśyatas tadā ||
پھر وہ دونوں جسمانی صورت والے، طاقتور اسوروں کے سردار، جیسے ہی ویدوں پر نظر پڑی—برہما کے دیکھتے دیکھتے—اچانک انہیں چھین لے گئے۔ یہ واقعہ بتاتا ہے کہ وحی شدہ مقدس علم کی چوری یا بد استعمال دھرم کے نظام میں اخلاقی شگاف پیدا کرتا ہے؛ اس لیے اس کی بازیافت اور درست نگہبانی لازم ہے۔
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge (the Vedas) is not merely information but a foundation of dharma; when it is stolen, hidden, or wielded for selfish power, cosmic and social order are harmed. The implied ethical demand is vigilant guardianship, rightful transmission, and restoration of knowledge to its proper, dharmic use.
Two powerful Asuras notice the Vedas and abruptly seize them, doing so even in Brahmā’s presence. The verse sets up a crisis of lost or endangered revelation, typically leading to efforts by divine or righteous agents to recover and re-establish the Vedas for the welfare of the worlds.