Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
ततो<5थ वरदो देवो जितक्रोधो जितेन्द्रिय: । प्रीतिमानभवत्् तत्र रुद्रेण सह संगत:,तब क्रोध और इन्द्रियोंको जीत लेनेवाले वरदायक देवता नारायण वहाँ बड़े प्रसन्न हुए और रुद्रदेवसे गले मिले
tato 'tha varado devo jitakrodho jitendriyaḥ | prītimān abhavat tatra rudreṇa saha saṅgataḥ ||
تب غضب پر قابو پانے والے اور حواس کو مسخر رکھنے والے عطائے بر دیوتا نارائن وہاں نہایت خوش ہوئے، اور رودر سے مل کر محبت سے اسے گلے لگا لیا۔
अर्जुन उवाच
The verse highlights ethical mastery: conquering anger (krodha) and disciplining the senses (indriya-nigraha) are marks of higher dharma, enabling concord even among powerful beings.
Arjuna describes Nārāyaṇa as pleased and benevolent; upon meeting Rudra, he unites with him in a gesture of friendship (embrace), signaling harmony rather than conflict.