Shloka 17
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
वर एष ममात्यन्तं दृष्टस्त्वं यत्ू सनातन: । भगवन् विश्वदृक् सिंह: सर्वमूर्तिर्महान् प्रभु:,भगवन्! आप सम्पूर्ण विश्वके द्रष्टा, सिंहके समान निर्भय, सर्वस्वरूप, महान् एवं सनातन प्रभु हैं। आपका जो दर्शन हो गया, यही मेरे लिये सबसे बड़ा वरदान है
vara eṣa mamātyantaṃ dṛṣṭas tvaṃ yato sanātanaḥ | bhagavan viśvadṛk siṃhaḥ sarvamūrtir mahān prabhuḥ ||
نارد نے کہا—اے بھگون! آپ سارے جگت کے دَرشن کرنے والے، شیر کی مانند بےخوف، ہر روپ میں ظاہر ہونے والے، عظیم اور سناتن پرَبھُو ہیں۔ آپ کا دیدار ہو جانا ہی میرے لیے سب سے بڑا ور ہے۔
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that direct vision of the Eternal Lord (darśana) is itself the highest blessing—surpassing external gifts—because the Lord is all-seeing, fearless, omniform, and the supreme sovereign.
Nārada addresses the Lord in reverent praise, declaring that merely having seen Him is Nārada’s greatest boon, and describing the Lord’s cosmic attributes: all-seeing, lion-like fearlessness, and omniform greatness.