Shloka 14
Adhyāya 33 — Yudhiṣṭhira’s Post-Conflict Remorse and Inquiry on Āśrama Discipline (शोक-विमर्शः, आश्रम-जिज्ञासा)
व्यास उवाच मा विषादं कृथा राजन क्षत्रधर्ममनुस्मरन् । स्वधर्मेण हता द्ोते क्षत्रिया: क्षत्रियर्षभ,व्यासजी बोले--राजन! क्षत्रियशिरोमणे! तुम क्षत्रियधर्मका बारंबार स्मरण करते हुए विषाद न करो; क्योंकि ये सभी क्षत्रिय अपने धर्मके अनुसार मारे गये हैं
vyāsa uvāca mā viṣādaṁ kṛthā rājan kṣatradharmam anusmaran | svadharmeṇa hatā hy ete kṣatriyāḥ kṣatriyarṣabha ||
ویاس نے کہا— اے راجَن! اے کشتریوں میں برتر! کشتری دھرم کو یاد رکھتے ہوئے غم نہ کر؛ یہ سب کشتری اپنے اپنے سْوَدھرم کے مطابق ہی مارے گئے ہیں۔
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vyāsa urges the king to restrain grief by recalling kṣatriya-dharma: in a righteous war, death accepted in the line of one’s duty is framed as ‘according to svadharma,’ and thus should not become a cause for paralyzing remorse.
In Śānti Parva’s post-war setting, the king is overwhelmed by sorrow and moral anguish over the slaughter. Vyāsa addresses him directly, offering consolation and a dharma-based justification: the fallen warriors met death while engaged in the duty they themselves bore as kṣatriyas.