Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
उवाच गच्छेति तदा जनकं मिथिलेश्वरम् । स ते वक्ष्यति मोक्षार्थ निखिल मिथिलेश्वर:,जब व्यासजीने यह समझ लिया कि मेरा पुत्र ब्रह्मतेजसे सम्पन्न और मोक्षधर्ममें कुशल हो गया है तथा समस्त शास्त्रोंमें इसकी ब्रह्माके समान गति हो गयी है, तब उन्होंने कहा --बेटा! अब तुम मिथिलाके राजा जनकके पास जाओ। वे मिथिलानरेश तुम्हें सम्पूर्ण मोक्षशास्त्रका सार सिद्धान्त बता देंगे”
bhīṣma uvāca | uvāca gaccheti tadā janakaṁ mithileśvaram | sa te vakṣyati mokṣārthaṁ nikhilaṁ mithileśvaraḥ |
بھیشم نے کہا—تب اس نے کہا—“مِتھلا کے راجا جنک کے پاس جاؤ۔ وہ مِتھلا کا فرمانروا تمہیں موکش کے لیے موکش دھرم کا پورا تاتپرْیہ بتا دے گا۔”
भीष्म उवाच
The verse emphasizes that the essence of mokṣa-dharma is best learned from a realized authority (here, King Janaka), implying that scriptural mastery should culminate in guidance from one who embodies liberation-oriented wisdom.
A teacher directs the seeker to go to Janaka, the ruler of Mithilā, because Janaka is presented as capable of explaining the complete purport of liberation—positioning him as an authoritative instructor on mokṣa.