Shloka 29
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
तद्भावभावी तद्बुद्धिस्तदात्मा तदपाश्रय: । तेजसा<<वृत्य लोकांस्त्रीन् यश: प्राप्स्यति ते सुत:,“वह भगवद्धावमें रँगा होगा, भगवानमें ही उसकी बुद्धि होगी, भगवानमें ही उसका मन लगा रहेगा और एकमात्र भगवानको ही वह अपना आश्रय समझेगा। उसके तेजसे तीनों लोक व्याप्त हो जायँगे और तुम्हारा वह पुत्र महान् यश प्राप्त करेगा”
tadbhāvabhāvī tadbuddhis tadātmā tadapāśrayaḥ | tejasā vṛtya lokāṃs trīn yaśaḥ prāpsyati te sutaḥ ||
وہ بھگوت-بھاؤ میں رچا بسا ہوگا؛ اس کی سمجھ بھگوان میں قائم ہوگی، اس کا باطن بھگوان میں ثابت رہے گا، اور بھگوان ہی کو وہ اپنا واحد سہارا جانے گا۔ اپنے تیز سے وہ تینوں لوکوں کو گھیر لے گا، اور تمہارا وہ بیٹا عظیم شہرت پائے گا۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed devotion and reliance on the Supreme—when intellect (buddhi), inner self (ātman), and refuge (āśraya) are centered on Bhagavān—yields spiritual radiance (tejas) and enduring, dharmic fame (yaśas).
Bhīṣma, speaking in the Śānti Parva’s instruction section, foretells or describes the spiritual character of a certain son: he will be God-centered in thought and being, and through his tejas he will become renowned across the three worlds.