Shloka 68
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
सा स्वेनामर्षजेन त्वमृद्धिमोहेन मोहिता । भूय: सृजसि योगांस्त्वं विषामृतमिवैकताम्,आप अपनी असहिष्णुताजनित योगसमृद्धिके मोहसे मोहित हो विष और अमृतको एक करनेके समान कामके साथ योगका सम्बन्ध जोड़ रही हैं
sā svenāmarṣajena tvam ṛddhi-mohena mohitā | bhūyaḥ sṛjasi yogāṁs tvaṁ viṣāmṛtam iva ekatām ||
تم اپنی ہی عدمِ برداشت سے پیدا ہونے والی فریفتگی اور یوگ کی کامیابی کے غرور سے جنم لینے والے فریب میں مبتلا ہو کر، پھر یوگ کو خواہش کے ساتھ جوڑنے کی کوشش کر رہی ہو—گویا زہر اور امرت کو ایک ہی شے میں ملا دیا جا سکے۔
जनक उवाच
Educational Q&A
Yoga must not be subordinated to desire or ego. When spiritual practice is driven by intolerance, pride in attainments (ṛddhi), or craving, it becomes internally contradictory—like trying to unite poison and nectar—producing bondage rather than liberation.
Janaka rebukes the interlocutor for being deluded by self-born irritability and the intoxication of yogic success, and for attempting again to connect yogic discipline with desire, warning that such a mixture corrupts the very purpose of Yoga.