Shloka 11
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
प्रीतो स्वो नृप सत्कारैर्भवदार्जवसम्भृतै: । आवाभ्यामभ्यनुज्ञातो वरं नृवर चिन्तय,“नरेश्वर! हम दोनों तुम्हारे द्वारा सरलतापूर्वक किये गये सत्कारसे बहुत प्रसन्न हैं। हम तुम्हें आज्ञा देते हैं कि तुम इच्छानुसार कोई वर सोचकर माँग लो
prīto ’svo nṛpa satkārair bhavadārjavasambhṛtaiḥ | āvabhyām abhyanujñāto varaṁ nṛvara cintaya ||
نارد نے کہا—“اے بادشاہ! تم نے جو سادہ دلی اور خلوص کے ساتھ ہمارا سَتکار کیا ہے، اس سے ہم دونوں نہایت خوش ہیں۔ لہٰذا ہماری اجازت سے، اے بہترین فرمانروا، اپنی پسند کا کوئی ور سوچ کر مانگ لو۔”
नारद उवाच
Educational Q&A
Sincere, uncomplicated hospitality (satkāra grounded in ārjava) is upheld as a dharmic virtue that wins the goodwill of the wise; ethical conduct itself becomes the cause for blessings and opportunities.
Nārada, speaking on behalf of two honored visitors, tells the king that they are pleased with his respectful reception and grants him permission to choose and request a boon.