Shloka 14
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
जहाति दारांश्व॒ जहाति सम्पद: पदं च यान॑ विविधाश्ष या: क्रिया: । त्रिविष्टपे जातमतिर्यदा नर- स्तदास्य बुद्धिर्विषयेषु भिद्यते
jahāti dārān svaṁ jahāti sampadaḥ padaṁ ca yānāni vividhāś ca yāḥ kriyāḥ | triviṣṭape jātamatir yadā naraḥ tadāsya buddhir viṣayeṣu bhidyate ||
جب انسان کا ذہن اعلیٰ ترین مرتبے—جنت کی چوٹی—کی طرف بیدار ہو جاتا ہے تو اس کی سمجھ حواس کے موضوعات سے الگ ہو جاتی ہے۔ تب وہ بیوی اور گھر کے بندھن، دولت، منصب، سواریوں اور طرح طرح کے دنیوی کاموں کو چھوڑ کر نجات کے راستے کی طرف متوجہ ہو جاتا ہے۔
पराशर उवाच
Educational Q&A
True aspiration for the highest good brings dispassion: the intellect withdraws from sense-objects, and one naturally relinquishes attachments to family ties, wealth, social rank, comforts, and habitual worldly activities.
Parāśara is instructing about the inner shift that occurs when a person becomes intent on the supreme goal: the mind turns away from worldly enjoyments, leading to voluntary renunciation of possessions and roles.