Shloka 94
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
“सूंजय! राजा मान्धाता चारों कल्याणमय गुणोंमें तुमसे बढ़े-चढ़े थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी मारे गये, तब तुम्हारे पुत्रकी क्या बिसात है? अतः तुम उसके लिये शोक न करो ।। ययातिं नाहुष॑ चैव मृतं सूंजय शुश्रुम । य इमां पृथिवीं कृत्स्नां विजित्य सहसागराम्,“सूंजय! नहुषपुत्र राजा ययाति भी जीवित न रह सके--यह हमने सुना है। उन्होंने समुद्रोंसहित इस सारी पृथ्वीको जीतकर शम्यापातके- द्वारा पृथ्वीको नाप-नापकर यज्ञकी वेदियाँ बनायीं, जिनसे भूतलकी विचित्र शोभा होने लगी। उन्हीं वेदियोंपर मुख्य-मुख्य यज्ञोंका अनुष्ठान करते हुए उन्होंने सारी भारतभूमिकी परिक्रमा कर डाली
Sūñjaya! rājā Māndhātā cāroṃ kalyāṇamaya guṇeṣu tvatto baḍhe-cāḍhe āsan, tava putrād api adhika-puṇyātmānaḥ. yadā te 'pi mṛtāḥ, tadā tava putrasya kā bīsātaḥ? ataḥ tvaṃ tasya śokaṃ mā kṛthāḥ. Yayātiṃ Nāhuṣaṃ caiva mṛtaṃ sūñjaya śuśruma; ya imāṃ pṛthivīṃ kṛtsnāṃ vijitya sahasāgarām.
وایو نے کہا—“اے سونجَے! راجا ماندھاتا ہر مَنگل گُن میں تم سے بڑھ کر تھا اور تمہارے بیٹے سے بھی زیادہ صاحبِ پُنّیہ تھا۔ جب ایسے مردِ بزرگ بھی ہلاک ہو گئے تو تمہارے بیٹے کی کیا حیثیت؟ اس لیے اس پر غم نہ کرو۔ اور اے سونجَے، ہم نے سنا ہے کہ نہوش کے بیٹے راجا یَیاتی بھی زندہ نہ رہ سکا—وہ جس نے سمندروں سمیت اس پوری زمین کو فتح کیا تھا۔”
वायुदेव उवाच