Shloka 25
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
सुहोत्रं चैवातिथिनं मृतं सूंजय शुश्रुम । यस्मिन् हिरण्यं ववृषे मघवा परिवत्सरम्,'सृंजय! अतिथिसत्कारके प्रेमी राजा सुहोत्र भी जीवित नहीं रहे, ऐसा सुननेमें आया है। उनके राज्यमें इन्द्रने एक वर्षतक सोनेकी वर्षा की थी
su-hotram caivātithinaṁ mṛtaṁ sṛñjaya śuśruma | yasmin hiraṇyaṁ vavṛṣe maghavā parivatsaram ||
وایو نے کہا—اے سِرنجَے! ہم نے سنا ہے کہ مہمان نوازی میں مشہور راجا سُہوتر بھی وفات پا گیا۔ اس کی سلطنت میں مَغَوان (اِندر) نے پورے ایک برس تک سونے کی بارش برسائی تھی۔
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal that honoring guests (atithi-satkara) is a royal and dharmic virtue that brings extraordinary merit—so much so that it is portrayed as attracting divine blessing (Indra’s shower of gold).
Vāyu addresses Sṛñjaya and reports the death of King Suhotra, recalling Suhotra’s famed hospitality and the miraculous prosperity associated with his reign, symbolized by Indra raining gold for a year.