Shloka 140
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अकृष्ट पच्या पृथिवी पुटके पुटके मधु । सर्वा द्रोणदुघा गावो वैन्यस्यासन् प्रशासत:,“पृथुके शासनकालमें पृथ्वी बिना जोते ही धान्य उत्पन्न करती थी, वृक्षोंके पुट-पुटमें मधु (रस) भरा था और सारी गौएँ एक-एक दोन दूध देती थीं
akṛṣṭa-pacyā pṛthivī puṭake puṭake madhu | sarvā droṇa-dughā gāvo vainyasyāsan praśāsataḥ ||
پرتھو وینْی کے عادلانہ اور دھرم یُکت راج میں زمین بغیر جوتے ہی اناج اُگاتی تھی؛ درختوں کے گچھوں میں شہد جیسا رس بھرا رہتا تھا؛ اور سب گائیں ایک ایک دْرون کے برابر دودھ دیتی تھیں۔
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharmic kingship sustains a harmonious relationship between ruler, society, and nature: when the king governs justly, the earth becomes fertile, resources abound, and wellbeing spreads without exploitation.
Vāyu describes the extraordinary abundance during King Pṛthu Vainya’s reign—crops growing without ploughing, honey/sap present everywhere, and cows yielding immense milk—illustrating the ideal results of righteous शासन (rule).