Shloka 19
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
इस प्रकार देवताओं और देवर्षियोंसे पूजित होते हुए महातेजस्वी भगवान् महादेव वहाँ नित्य विराजमान थे ।। कस्यचित् त्वथ कालस्य दक्षो नाम प्रजापति: । पूर्वोक्तेन विधानेन यक्ष्यमाणो<न्वपद्यत,कुछ कालके अनन्तर दक्ष नामसे प्रसिद्ध प्रजापतिने पूर्वोक्त शास्त्रीय विधानके अनुसार यज्ञ करनेका संकल्प लेकर उसके लिये तैयारी आरम्भ कर दी
Iti prakāraṁ devatābhiḥ devarṣibhiś ca pūjyamānaḥ mahātejasvī bhagavān Mahādevaḥ tatra nityaṁ virājamāna āsīt. Kasyacit tv atha kālasya Dakṣo nāma prajāpatiḥ pūrvoktena vidhānena yakṣyamāṇo ’nvapadyata.
یوں دیوتاؤں اور دیورشیوں کی طرف سے پوجا پاتے ہوئے عظیم جلال والے بھگوان مہادیو وہاں نِتّی طور پر اپنی شان میں قائم تھے۔ پھر کچھ عرصے بعد ‘دکش’ نامی پرجاپتی نے پہلے بیان کردہ شاستری طریقے کے مطابق یَجْن کرنے کا ارادہ کیا اور اس کی تیاریاں شروع کر دیں۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores reverence toward the divine—Mahādeva is portrayed as perpetually worthy of honor by gods and sages—while also emphasizing that ritual action (yajña) should be undertaken according to established śāstric procedure, linking devotion with disciplined observance of dharma.
Bhīṣma describes Mahādeva residing in constant splendor, honored by celestial beings. Then the scene shifts: after some time Dakṣa Prajāpati decides to perform a sacrifice following the earlier-described rites and begins the preparations, setting up the well-known Dakṣa-yajña episode.