अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मवध्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा । करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिड्ूला
brahmavadhyā mahāghorā raudrā lokabhayāvahā | karāladāśanā bhīmā vikṛtā kṛṣṇapiṇḍūlā ||
بھیشم نے کہا— برہمن کے قتل کا گناہ نہایت ہولناک ہے—سخت، دہشت انگیز اور تمام جہان کے لیے خوف کا سبب۔ وہ ایک دیوہیکل، ہیبت ناک صورت میں ظاہر ہوتا ہے؛ اس کے دانت کھلے اور نہایت بھیانک، اس کی ہیئت بگڑی ہوئی، رنگ سیاہ اور گویا سوجا ہوا—جیسے یہ بتانے کے لیے کہ مقدّس کو گزند پہنچے تو دھرم کی پامالی کتنی سنگین ہوتی ہے۔
भीष्म उवाच
The verse underscores the extreme gravity of brahma-vadha (Brahmin-slaying) in dharma discourse, portraying it as a terrifying force to emphasize that harming the sacred and learned order is a profound ethical rupture with far-reaching consequences.
Bhīṣma, in his instruction during the Śānti Parva, describes the guilt of Brahmin-slaying in vivid, personified imagery—monstrous, fear-inducing, and deformed—so the listener grasps the moral horror and the need for restraint and expiation.