Shloka 40
इन्द्रने कहा--भगवन्! सुरश्रेष्ठी आपकी कृपासे इस दुर्धर्ष दैत्यको मैं आपके देखते- देखते वज्रसे मार डालूँगा ।। भीष्म उवाच आविशष्यमाने दैत्ये तु ज्वरेणाथ महासुरे । देवतानामृषीणां च हर्षानज्नादो महानभूत्,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! जब महादैत्य वृत्रासुरके शरीरमें ज्वरने प्रवेश किया, तब देवता और ऋषियोंका महान् हर्षनाद वहाँ गूँज उठा
bhīṣma uvāca | āviśyamāne daitye tu jvareṇātha mahāsure | devatānām ṛṣīṇāṃ ca harṣanādo mahān abhūt ||
بھیشم نے کہا—اے راجن! جب مہا دَیتیہ ورتراسُر کے جسم میں جَور (بخار) داخل ہوا، تو دیوتاؤں اور رِشیوں کے درمیان وہاں عظیم مسرت کی للکار گونج اٹھی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When adharma loses its power—whether through inner collapse, divine ordinance, or the ripening of karma—those committed to dharma experience relief and renewed confidence. The rejoicing of gods and sages signifies restoration of moral and cosmic balance rather than mere celebration of suffering.
Bhishma narrates that an affliction called jvara enters the mighty demon Vṛtra. This marks a decisive weakening of the adversary, and the gods and sages respond with a loud collective cry of joy, sensing imminent victory and the easing of the threat.