Shloka 58
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
इत्येवमाज्ञाय विदेहराजो वाक््यं समग्रं परिपूर्णहेतु: । अश्मानमामन्त्रय विशुद्धबुद्धि- ययौ गृहं स्वं प्रति शान्तशोक:,निर्मल बुद्धिवाले विदेहहाज जनक अश्माका यह युक्तिपूर्ण सम्पूर्ण उपदेश सुनकर शोकरहित हो गये और उनकी आज्ञा ले अपने घरको लौट गये
ity evam ājñāya videharājo vākyam samagraṃ paripūrṇahetuḥ | aśmānam āmantrya viśuddhabuddhir yayau gṛhaṃ svaṃ prati śāntaśokaḥ ||
یوں پوری بات—جو دلیل سے بھرپور اور مکمل تھی—سمجھ کر وِدِیہ کے راجا جنک کی عقل صاف ہو گئی اور وہ غم سے آزاد ہو گیا۔ اشمک سے باادب رخصت لے کر وہ اپنے گھر لوٹ گیا؛ تعلیم نے اس کے دل کا رنج تھما دیا تھا۔
जनक उवाच
Educational Q&A
A well-reasoned instruction, when truly understood, purifies the intellect and pacifies grief; wisdom is shown not merely in hearing but in internalizing the rationale (hetu) and becoming śāntaśoka—free from sorrow.
Janaka, king of Videha, comprehends Aśmaka’s complete and reasoned discourse, becomes clear-minded and sorrowless, formally takes leave of Aśmaka, and returns to his own home.