Shloka 33
Yudhiṣṭhira’s Remorse and Vyāsa’s Teaching on Impermanence (Śoka-nivāraṇa)
यथा सृष्टोडसि कौन्तेय धात्रा कर्मसु तत् कुरु । अत एव हि सिद्धिस्ते नेशस्त्वं कर्मणां नृप,कुन्तीनन्दन! नरेश्वर! विधाताने जैसे कर्मोंके लिये तुम्हारी सृष्टि की है, तुम उन्हींका अनुष्ठान करो। उन्हींसे तुम्हें सिद्धि प्राप्त होगी। तुम कर्मोके (फलके) स्वामी या नियन्ता नहीं हो
yathā sṛṣṭo 'si kaunteya dhātrā karmasu tat kuru | ata eva hi siddhis te neśas tvaṃ karmaṇāṃ nṛpa ||
ویاس نے کہا—اے کُنتی کے بیٹے، اے نریشور! خالق نے تجھے جن فرائض کے لیے بنایا ہے، انہی اعمال کو انجام دے۔ انہی سے تیری تکمیل ہوگی؛ اے بادشاہ، تو اعمال (اور ان کے نتائج) کا مالک و مختار نہیں۔
व्यास उवाच
Educational Q&A
One should perform the duties for which one is naturally and providentially constituted (svadharma). Fulfillment comes from faithful performance of one’s proper work, while one should not claim lordship over actions and especially their outcomes.
In Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Vyāsa addresses a Kuntī’s son who is also a king, urging him to adhere to his ordained responsibilities and to relinquish the notion that he controls the ultimate results of action.