Shloka 12
मृत्युकारणप्रश्नः / Inquiry into the Cause and Designation of Death
न भवति विदुषां महद्धयं यदविदुषां सुमहद्धयं परत्र । न हि गतिरधिकास्ति कस्यचिद् भवति हि या विदुष: सनातनी
na bhavati viduṣāṁ mahad bhayaṁ yad aviduṣāṁ su-mahad bhayaṁ paratra | na hi gatir adhikāsti kasyacid bhavati hi yā viduṣaḥ sanātanī ||
ویاس نے کہا—آخرت کے بارے میں جو عظیم خوف جاہلوں پر طاری ہوتا ہے، وہ داناؤں پر نہیں ہوتا۔ کیونکہ حقیقی عارف کو جو ازلی و ابدی گتی (منزل) حاصل ہوتی ہے، اس سے بلند تر گتی کسی کو نہیں ملتی۔
व्यास उवाच
Educational Q&A
Ignorance breeds anxiety about the afterlife, while true knowledge removes that fear; the knower attains an eternal destiny beyond which no higher goal is taught here.
In the instruction-heavy Shānti Parva context, Vyāsa states a reflective maxim: the ignorant tremble about what comes after death, but the wise—grounded in knowledge of dharma and the self—rest in an eternal, unsurpassed end.