Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
सहस्नजिच्च राजर्षि: प्राणानिष्टानू महायशा: । ब्राह्मणार्थ परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान्,महायशस्वी राजर्षि सहस्नरजित् ब्राह्मणके लिये अपने प्यारे प्राणोंका परित्याग करके परम उत्तम लोकोंमें गये
Sahasnajic ca rājarṣiḥ prāṇān iṣṭān mahāyaśāḥ | brāhmaṇārthaṃ parityajya gato lokān anuttamān ||
عظیم شہرت والے راجرشی سہسنَجِت نے ایک برہمن کی خاطر اپنے عزیز جان تک قربان کر دی اور نہایت اعلیٰ عوالم کو پا لیا۔
व्यास उवाच
That dharma may demand self-sacrifice: a ruler devoted to righteousness may renounce even life itself to protect or serve a brāhmaṇa, and such an act is praised as leading to the highest spiritual reward.
Vyāsa cites Sahasnajit as an exemplar: the royal sage gives up his cherished life for a brāhmaṇa’s sake and, as a result of that supreme gift, attains the unsurpassed worlds.