Shloka 2
भीष्म उवाच अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । प्रह्मादस्यथ च संवादं मुनेराजगरस्य च,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! इस विषयमें भी प्रह्लाद तथा अजगरवृत्तिसे रहनेवाले एक मुनिके संवादरूप प्राचीन इतिहासका दृष्टान्त दिया जाता है
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | prahlādasya tathā ca saṁvādaṁ muner ajagarasya ca ||
بھیشم نے کہا—اے راجن! اس معاملے میں بھی ایک قدیم تاریخی مثال بیان کی جاتی ہے—پراہلاد اور ‘آجگر-ورتّی’ (سانپ کی مانند بےحرکت رہ کر جو آئے اسے قبول کرنے) والے ایک مُنی کا مکالمہ۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma introduces a traditional exemplum: ethical instruction will be conveyed through an old dialogue, highlighting the value of contentment and non-striving (ajagara-vṛtti) as a dharmic stance in certain contexts.
Bhishma tells the king that, to explain the present topic, he will cite an ancient story—specifically a conversation between Prahlada and a sage characterized by the ‘python-like’ mode of living.