Shloka 35
जनक-राज्ञः मौण्ड्य-परिव्रज्या-विवादः
Janaka’s Renunciation Questioned; Discourse on Dāna and Detachment
काषायैरजिनैश्वीरैर्नग्नान् मुण्डान् जटाधरान् । बिभ्रत् साधून् महाराज जय लोकान् जितेन्द्रिय:,“महाराज! आप तो जितेन्द्रिय होकर नंगे रहनेवाले, मूड़ मुड़ाने और जटा रखानेवाले साधुओंका गेरुआ वस्त्र, मृगचर्म एवं वल्कल वस्त्रोंके द्वारा भरण-पोषण करते हुए पुण्यलोकोंपर विजय प्राप्त कीजिये
kāṣāyair ajinaiś cīraiḥ nagnān muṇḍān jaṭādharān | bibhrat sādhūn mahārāja jaya lokān jitendriyaḥ ||
ارجن نے کہا: اے مہاراج! آپ ضبطِ نفس کے ساتھ اُن سادھوؤں کی کفالت کیجیے جو گेरوا لباس، ہرن کی کھال اور چھال کے کپڑے رکھتے ہیں؛ جو برہنہ رہتے ہیں؛ جن کے سر منڈے ہوئے ہیں یا جٹائیں ہیں—اور ایسی دھارمک سرپرستی سے ثواب کے عوالم کو فتح کیجیے۔
अजुन उवाच
Educational Q&A
A ruler (or any householder) should practice self-control and uphold dharma by supporting genuine renunciants; such righteous patronage is presented as a means to accrue merit and attain auspicious realms.
Arjuna addresses a king and urges him to maintain ascetics distinguished by austere marks—ochre robes, deer-skins, bark garments, nakedness, shaven heads, or matted hair—framing this support as a dharmic act that leads to victory in ‘worlds’ of merit.