Shloka 28
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
कृच्छात् समुद्धरन् भार न्यग्रोधं समुपागमत् । न्यषीदच्च परिश्रान्तः क्लान्तश्न क्षुधितश्न॒ सः,यह सुनकर सब ब्राह्मणसमुदाय चारों ओर भाग चले। गौतम भी सुवर्णका भारी भार लेकर बड़ी कठिनाईसे ढोता हुआ जल्दी-जल्दी चलकर बरगदके पास आया। वहाँ पहुँचते ही थककर बैठ गया। वह भूखसे पीड़ित और क्लान्त हो रहा था
kṛcchāt samuddharan bhāraṃ nyagrodhaṃ samupāgamat | nyaṣīdac ca pariśrāntaḥ klāntaś ca kṣudhitaś ca saḥ ||
بڑی دشواری سے بوجھ اٹھائے ہوئے وہ برگد کے پاس پہنچا۔ وہاں پہنچتے ہی وہ بیٹھ گیا—نہایت تھکا ہوا، نڈھال اور بھوک سے بے حال۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights endurance under hardship: even when one is engaged in a serious, duty-bound effort, physical exhaustion and hunger arise, and the ethical test is to remain steady and disciplined rather than abandoning one’s resolve.
A man carrying a heavy burden with great difficulty reaches a banyan tree and, overwhelmed by fatigue and hunger, sits down to rest.