Shloka 42
इह त्यक्त्वा न तिष्ठन्ति बान्धवा बान्धवं प्रियम् स्नेहमुत्सूज्य गच्छन्ति बाष्पपूर्णाविलेक्षणा:,बन्धु-बान्धव लोग यहाँ अपने प्रिय बन्धुओंका परित्याग करके ठहरते नहीं हैं। सारा स्नेह छोड़कर आँखोंमें आँसू भरे यहाँसे चल देते हैं
iha tyaktvā na tiṣṭhanti bāndhavā bāndhavaṁ priyam | sneham utsṛjya gacchanti bāṣpa-pūrṇāvilīkṣaṇāḥ ||
اس دنیا میں عزیز رشتہ دار کو چھوڑ دینے کے بعد رشتہ دار ٹھہرتے نہیں۔ وہ سارا انس و محبت ترک کر کے، آنسوؤں سے بھری اور دھندلائی ہوئی آنکھوں کے ساتھ یہاں سے روانہ ہو جاتے ہیں۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even the closest family bonds are subject to separation; therefore one should understand the impermanence of worldly attachment (sneha) and cultivate steadiness and discernment in the face of loss.
In Bhishma’s instruction within the Shanti Parva, he reflects on how relatives, overwhelmed by sorrow, abandon even beloved kin and move on—eyes blurred with tears—illustrating the transient nature of human associations.